Helpt U even?

En wel op twee manieren:

1. Ik zoek namelijk een interview met Renzo Martens dat in de Humo stond. Meer bepaald die Humo waar Katia teveel onthullingen doet over de lichaamsbeharing van haar man Dinges. Ofte deze humo:

Zelf dankte ik deze Humo reeds af, een nieuw leven als gerecycleerde colabeker tegemoet gaand.

Ik zie hem wel nog zo voor mij, op de grond liggend, helemaal bekladderd met verf, toen ik mijn kapstok verfde. *Sweet humo-memories*, zou ik er bijna aan toevoegen.

In deze editie zou dus een interview met Renzo Martens moeten blinken.

En voor U denkt dat dat een gladde voetballer is wiens artikel ik boven m'n bed wens te hangen: bijna!

Het is echt voor serieuze (nou ja) doeleinden. Masterproefdinges en al.

Bij deze: heeft U deze verjaarde versie nog ergens liggen, wilt U mij dan een mailtje sturen?

U krijgt een eervolle vermelding in het dankwoord!

En nu ik toch aan het vragen ben:

2. Ik wil iets maken, iets met piepschuimbolletjes die ik dan met stof overtrek, top secret en zo (genre: creablogsterswap).

Nu wilde ik berekenen hoe wijd die stofcilinder dan wel moest zijn.

De bolletjes hebben een diameter van 1,5 cm.

Ik kwam tot de volgende berekening:

Klopt dat een beetje, denkt U?

Ik heb namelijk Latijn -Moderne Talen gestudeerd in het nonnekeshumaniora. Drie povere uren wiskunde. En nadat ik de wittesokkeninstelling verliet, heb ik nooit nog iets moeten studeren dat zelfs maar van ver op cijfers leek.

Vandaar de onzekerheid.

Zoals U ziet rondde ik het resultaat af op 5 cm.

Niet omdat ik eerder de chaostheorie aanhang in plaats van de exacte wetenschappen.

Maar gewoon, dat zal wat makkelijker werken.

T gemak gaat voor op precisie.

En nee, hoofdrekenen, dat kan ik ook niet. Gelukkig kan mijn versleten nokia dat wel.

En wat ik me tentlotte nog afvroeg:

De omtrek van een cirkel is straal maal twee maal pie (wist ik nog uit mijn hoofd hoor, helemaal niet moeten googelen of zo).

Maar de straal maal twee is toch gewoon de diameter?

Waarom dan zo moeilijk doen?

Waarom leren we dan niet "de omtrek van een cirkel is de diameter maal pie"?

Nu goed.

In dit geval laat ik de nokiabereking primeren op de filosofische vraagstukken.

Maar u mag het mij natuurlijk ook altijd vertellen, moest U het weten.

Ssssjjt

Stil hé, dat het hier is?
Soms zit ik er zelf een beetje over in.
"Verdorie, zou ik mijn blog beu worden?", denk ik dan angstig.
Maar paniek is ongegrond, denk ik.
Had ik tijd om rokjes en kleedjes in elkaar te stikken, ik showde ze vol trots. Of schaamte.
Bakte ik lekkere cakejes, ik legde ze vast op de gevoelige plaat, alvorens ze te verslinden.
En meer van dat.



Maar tot dergelijk leuks is het de laatste weken niet gekomen.



Wat doe/deed ik dan wel?

• Ik werkte vorige week meer dan 30 uur in de bioscoop. Waarbij ik me dan veel vragen stel. Of dat niet wat overdreven veel is, bijvoorbeeld. Maar ook of die kluns met z'n "ladykiller"-t-shirt dat misschien als grap bedoelt. Of dat meisje zou weten dat haar lipstick helemaal is uitgelopen. Of het nodig is zeven emmers popcorn om te werpen alvorens er eentje te kiezen. Of onbeleefdheid de nieuwe beleefdheid is. Of iemand, verkleed als michael jackon, aan een weddenschap meedoet of een te extreme fan is. Hoe ik Xavier Malisse nu niet kon herkennen.


• Ik las de eerste drie boeken voor m'n thesis. Dat is inderdaad nog niks.
  
• Ik ben volop de groentenpakketblog in elkaar aan het steken.


• Ik kocht 10 cd's in de MediaMarkt. Voor 60 euro! Zo lag onder andere Elvis Presley in m'n winkelmandje te blinken (onder de leuze "ken je klassiekers"), toen iemand me er attent op maakte dat ik wel de panfluitversie meehad. Neen, dat was niet de bedoeling, danku. 2 euro, ik had het eigenlijk moeten weten.


• Ik breek m'n hoofd over een leuk cadeautje voor Guusjes swap. Ik kocht al verschillende dingen, maar ben er nog niet aan uit wat en hoe het te combineren.


• Ik breek m'n hoofd voor een tweede keer, over een geschikte stageplaats. Nou ja, geschikte... Het moet eigenlijk gewoon de allerbestesupermegafantastisch-ste stageplaats ooit zijn.


• Ik verdiende 15 euro aan fnacbonnen door mee te doen aan een onderzoek. Makkelijk verdiend én in het kader van een interessant project.


• Ik stampte me vol met de heerlijkste brunch ooit. En wel hier.
  

Zo, nu weet U weer dat ik nog leef, dat ik meer doe dan in mijn zetel hangen (hoewel dat uiteraard ook gebeurt) en dat het allemaal niet zo spannend is, doch ook alles behalve saai.

Het is gewoon... gewoon. En soms is dat best.

Foto: A room with a soms irritant view, hoewel de schapenwolkjeslucht veel goed maakt.

Dat t niet alle weken 20 rode bieten mogen zijn

Ik sprak U al van mijn groentenpakket.

Ik stoefte over de kookprestaties die de hoogte in schoten.

De bananenmuffins die verslonden werden.

Allemaal goed en wel.

Maar morgen is er weer zo een pakket.

En waarschijnlijk zitten daar weer 15 rode bieten in en 3 groenten die ik niet ken en twee reusachtige kolen.

Tot nu toe vind ik rode biet met appel in de oven nog steeds overheerlijk.

Eet ik kool tot ik omval.

Maar op een dag zal de inspiratie op zijn. De biet-appel-combi niet meer te verdragen. Alle recepten van alle biosites geprobeerd of afgekeurd wegens te ingewikkeld.

En wat dan?

Dan kan U mij misschien helpen.

Ja, U daar, die ook een groentenpakket koopt en daar allerlei lekkers mee op tafel tovert.

Misschien kunnen we samen een geitenwollensokkenblog beginnen.

Waarop we onze lekkerste groenselrecepten delen.

Of gewoon, waar we simpelweg meedelen wat we van plan zijn met de groenten van de week. Laten rotten of toch nog snel in de witte saus draaien zodat je de bruine blaadjes niet ziet.

Zo kunnen we inspiratie opdoen van elkaar.

Elkaars recepten afpakken.

Tegen elkaar stoefen.

Ook niet-groentenpakketters die al eens met rare groenten koken, kunnen dan hun wijsheid delen.

Want we gaan niet discrimineren. Ook met groentjes van t klein gb'tje valt er soms iets lekkers te maken. En dat mag U dan ook uit de doeken doen.

Wat denkt U daarvan, van zo een gezamenlijke groentenblog?

Ere wie ere toekomt: dit alles naar een idee van vermiljoen.

Flairpasta

Er zitten hier precies nog wat groentenpakketafhalers, dus vertel ik nog maar even wat ik in de potten sloeg.
Wieweet lossen jullie dan ook nog enkele overheerlijke recepten.

Flairpasta:

• Snijd de broccoli die U bijna vergeten was, in roosjes en kook.
• Kook ondertussen pasta.
• Snijd kerstomaatjes doormidden en gerookte zalm in reepjes.
• Klets alles samen.
• Doe er enkele lepels Boursin cuisine bij (paprika en mediterrane kruiden, of iets dergelijk).
• Laat alles nog eens goed doorwarmen en kruid eventueel nog wat bij.
• Dien op met parmezaanse kaas.

Het doet me altijd wat denken aan een recept dat ze perfect in de Flair zouden kunnen zetten. Zo wat hip en al maar eigenlijk poepsimpel en twee keer niets. Perfect klaar te maken in je little black dress en killer heels.

Of is dat al weer uit de mode?

Hoe de groentenberg op tijd weg te werken

Om de twee weken kruip ik op mn fiets en keer terug huiswaarts met een berg groenten waar ik nog nooit van gehoord heb.
En dat allemaal danzij het groentenpakket.
Gezond, volgens de seizoenen en biologisch. En ook wel ongelooflijk in de mode.

Sinds de komst van het groentenpakket, gingen de kookfrequentie én het kooksucces er op vooruit. Er wordt netjes volgens vaste recepten gekookt, want die onbekende groenten laten zich niet zo makkelijk inpassen in oude succesnummers.

Vorige donderdag had de boer het volgende voor mij uit de aarde gewroet: rode bieten, prei, chinese kool, broccoli en daikon (huh, wat? Ik hoor het U zo denken. Het is een soort langwerpige, witte radijs.) Hij had ook nog snel wat parika's, appels en kiwi's geplukt.
Vergeef mij als sommige groenten foutief bij "uitgewroet" of "geplukt" staan.

Wat Hilkeding en Meisjesmama er mee maakten, was alvast inspirerend.
Wat ik er mee maakte, was onder andere het volgende:

• Rode bietjes met appel: allebei in stukjes - p&z - balsamicoazijn en suiker er op - een uurtje in de oven, tot alles zacht en lekker is.
• Koude worteltjes en daikon: plus nootjes en rozijntjes - plus Koraalvinaigrette (yoghurt - p&z - honing - mosterd - citroensap)
• Rijst met blokjes gestoofde paprika.

En dat hebben we dus allemaal op één avond opgegeten. Plus nog een hamburgertje erbij. Het was tamelijk gezond en zelfs nog lekker. En het groentenpakket is meteen gehalveerd, hoera!

De vorige keer zaten er bananen bij het pakket. Ik combineerde een recept van dooreenrozebril en een kookboekrecept en maakte dit:

Cupcakes met banaan en chocolade:

• Maak een beslag van: 230 g zelfrijzende bloem - 130 g fijne kristalsuiker - 100 g rietsuiker - 4 eitjes - 230 g zachte boter - een half zakje bakpoeder. 4 minuten met de mixer euhm, mixen.
• Voeg een beetje nootmuskaat toe.
• Plet twee heel rijpe bananen en doe bij het beslag
• Sla wat paaseieren die U nog liggen heeft in kleine stukjes en voeg toe. Als de stukjes te groot zijn, zakken ze naar de bodem, wat niet zo mooi is maar niet minder lekker.
• Doe papiertjes in cupcakevormpjes. 24 haalde ik er uit.
• Bak 25 minuten op 175°.
• Eet je ongemakkelijk en moddervet.

Het groentenpakket, of het goed gaat zijn voor de lijn, dat valt nog te bezien.

Bezield bloggen

Hoera, ik kreeg een award!

Een award die weliswaar iederéén zowat kreeg, maar goed, ik ben er niet minder blij mee.

Ik kreeg hem van de lieve Riet. Dankjewel Riet!

De award vraagt wel iets in de plaats, namelijk het prijsgeven van tien weetjes over jezelf.

Ooit deed ik dat al, en toen ik het net herlas merkte ik dat ik nu net dezelfde "weetjes" wilde onthullen als toen. Dat zegt iets over hoe spannend ik ben en hoeveel er over mij te ontdekken valt.

1. We vangen aan met een correctie van het bovengenoemde lijstje. Toen zei ik dat er niets is wat ik echt niet lust. Maar dat is niet waar, valt me nu in. Hesperolletjes in de oven vind ik namelijk lekker. En zo ook een boterham met een beetje boter en eventueel nog wat. Maar een boterham met de combinatie smeerboter + gekookte hesp, dat krijg ik echt niet binnen. Alle ingrediënten op zich zijn best ok, maar dit walgelijk trio doet mijn maag samentrekken in een wrong met ongewenste resultaten.

2. Nu, op dit eigenste moment, meer bepaald dinsdagavond, middernacht, onderga ik een korte doch heftige paniekaanval omtrent het vinden van een geschikte stageplaats. Ik doe mijn masterproef over de ethische dimensie van oorlogsfotografie en zoek iets wat daar een beetje bij aansluit. Suggesties zijn meer dan welkom.

3. Toen ik kind was, was het de gewoonte om andere kleren aan te doen wanneer ik van school kwam. Zogenaamde "speelkleren". Om mee te ravotten en al, want ik was een ware indiana jones. Een moedige berggeit. Ok, de waarheid ligt daar nogal ver van dus de reden voor die speelkleren is misschien eerder te vinden in het feit dat spelen voor mij = eten en eten = morsen. Nu ik bijna 25 ben (hellep), houd ik deze traditie nog steeds in stand. Thuis vliegen de rokjes, kleedjes en nylonkousen af en worden ze vervangen door een gemakkelijke lange broek en een hele dikke trui. Dat geeft al eens problemen als er onverwacht iemand aan de deur staat, ja.

4. Een ben nogal gek van katten. Een leuk, lief katje is dan ook een grote Sinterklaasdroom van me. Helaas zwellen mijn huisgenote haar ogen al op bij het woord alleen, dus houd ik het voorlopig bij twee goudvissen. Wrijf het er aub niet teveel in dat dat wel een heel magere troostprijs is. Ik probeer dat te verdringen door fluosteentjes in de bokaal te leggen. En plasiek planten. Je kan het dan maar beter meteen compleet belachelijk maken, nietwaar.

5. Ik heb vooral cd's van minder bekende, minder populaire groepen. Maar ik schaam me er niet voor luid mee te zingen met the black eyed peas of te shaken op 50cent. Elk heeft zijn zwaktes, nietwaar?

6. Ik ben een zeer grote zoetekauw. Daarbij gaat mijn voorkeur vooral uit naar koekjes. American cookies, melocakes, prinskoeken, ... laat maar komen. Ik denk dan altijd: hier zitten toch ook wat granen in, en graan is gezond.

7. Ik ben een krak in het starten van een verzameling en er veel te vroeg de brui aan te geven. Getuigen zijn de vele incomplete boekenreeksen van De Morgen. Ooit wilde ik ook postzegels verzamelen, omdat mijn neef dat ook deed. Hij had van die sjieke boeken en zo. Mijn resultaat: een koekjesdoos (a ja, wat anders) met slordig uitgescheurde en verfrommelde postzegels. Andere verzameling: theezakjes. Resultaat: 3 stuks. Volgende verzameling: idoolartikels. Resultaat: Uitpuilende mappen waar nooit meer werd in gekeken. Huidige verzaming: Stof. Als in "stof om iets leuks mee te naaien". Maar ook als in "stof onder mijn bed".

8. Ik maak niet zoveel spellingsfouten, maar met de tweeklanken heb ik het moeilijk. Ooit was ik gebuisd voor Latijn omdat ik een heel stuk had geschreven over "de Romijnen". Ei en ij brengen me nog steeds in de war. Evenals eu en ui. In dat laatste geval moet ik altijd eens snel "huis" en "deur" zeggen in mijn hoofd, en dan weet ik het.

9. Ik zou graag elke dag make up aandoen maar ben er veel te lui voor.

10. Het grootste deel van de tijd, zie ik gekleurde strepen, vlakken of stipjes voor mijn ogen. De vlakken zijn altijd helder gekleurd, het stipje is zwart met een lichtgevende rand er omheen. Ook zie ik vaak een diagonale zwarte streep. Waarna ik als een gek aan mijn wimpers begin te pulken. Soms helpt het, soms niet. Nog een grote Sinterklaaswens is eens te mogen zien wat een persoon met een perfect zicht ziet. Deze keer bestaat de troostprijs uit een paar lenzen.

Het is de bedoeling de award door te geven aan negen andere personen, maar het lijkt er op dat alle creatieve blogsters hem nu wel gekregen hebben.

Toch is er één persoon die hem nog niet kreeg, waarschijnlijk omdat ze niet tot het creaclubje behoort. Maar ze is wel onwaarschijnlijk creatief met woorden en is één van mijn absolute favorieten.

Ik betwijfel sterk of ze zal ingaan op het verzoek 10 dingen over zichzelf te verklappen en of ze hoe dan ook blij zal zijn met deze award. Maar ik doe het toch maar, ze verdient gewoon een eervolle vermelding.
Tante Annie, spesjaal voor jou.

Edit: en bij deze geef ik de award ook door aan Maartje. Omdat ze er eigenlijk zelf om vroeg. En omdat ze een leuke blog heeft, natuurlijk.

Ik had het kunnen weten

Nu moet ik U eens wat vragen. Ja, U daar, naaifan, stofjesadept, prutsverslaafde.

Deed u ook mee aan de zogenaamde "Quilt tree", waarbij U paarse lapjes stof moest opsturen? En dat in ruil voor 72 stoflapjes die U van over heel de wereld zouden worden toegezonden.

Een immens deken zou U er van kunnen maken, zo werd U beloofd.

Wel, hoeveel stoflapjes heeft U ondertussen ontvangen?

Ik nul. Geeneen. Elke ochtend is mijn brievenbus even leeg.

Gelukkig was er nog de lieve Eloleo, die voorstelde om een spontane, kleine ruil te houden. De duts kreeg mijn goedkope stoflapjes, terwijl ik supermooie stofjes kreeg plus een cadeautje. Een oneerlijke ruil, zeg dat wel. Ik sta bij haar in het krijt.

Maar voor de rest: nada.

Ik had het kunnen weten. Toen ik vroeger kettingbrieven verbrak, ging me altijd allerlei onheil overkomen. Maar dat gebeurde nooit. Er was niet meer onheil dan normaal.

Bij deze had ik kunnen weten dat het verderzetten van een stofketting even weinig effect ging hebben.

Reuzejammer, vind ik het wel.

Ik blijf nog eventjes elke ochtend mijn brievenbus laaiend enthousiast openen, je weet nooit dat ik te vroeg ontgoocheld raakte.

Maar daarna zoek ik uit wat je met vijf stoflapjes kan maken.